Liefde

Liefde

woensdag 25 oktober 2017

Open Monumentendag 2017








De boeren moesten accepteren
dat de buitenlui hun gronden  inspecteerden
en boden op hun pacht,
omdat de boer geen erfgenaam had
grootgebracht

De burgers van toen lieten alles maar toe
hoewel er kwade tongen spraken
over de buitenlui, ‘die’ mensen uit de stad
zij namen hun huizen over, stichtte
bedrijfjes ter goeder trouw

De burgers zagen met lede ogen toe,
op zoek naar rust en ruimte, dat viel nog
wat tegen
het is hard werken op het platte land,
behalve het beschermen van het erf en
huiselijk woongenot;  de boeren waren
eerst en zij hadden al een goede naam
uit generaties voor hun opgebouwd

Het is dankzij de boeren, ook in Heerhugowaard
dat  wij hier als burgers,
en ik beschouw mijzelf als buitenlui maar
 toch niet helemaal
Hier hun thuis hebben gevonden tussen al het
groen en polderrijk gebeuren

Mijn opa werkte bij het gemaal, hij baggerde sloten en
het Noord Hollans kanaal
was volkstuinboer in hart en nieren
een harde werker met gouden handjes en daar
is geen woord over gelogen, Hij droeg zijn naam
met trots, ook al gaf hij niet om faam,
in Heerhugowaard had hij zijn thuis gevonden
heeft een gezin gesticht en is nooit meer weggegaan







Het weekend van zaterdag 16 en 17 september 2017 was het landelijke Open Monumentendag met als thema 'Boeren, Burgers en Buitenlui'. Er werden door heel Nederland heen monumenten open gesteld en iets met dit thema gedaan. Ook in Heerhugowaard waar ik namens Schrijvenswaard onderstaand gedichtje mocht voordragen in het oude Polderhuis aan de Huygendijk in Heerhugowaard. Speciaal voor mij aan dit huis is dat mijn Opa en Oma daar hebben gewoond en mijn moeder er een deel van haar leven heeft doorgebracht. Ook ook mijn tante is daar geboren. Helaas door het slechte weer werden de activiteiten naar het gemeentehuis verplaatst waar de dichters hun gedichten over het monument en thema voor konden dragen...


maandag 25 september 2017

Schuilen




Schuilen

“Waar ben jij nu,
nu de wolken dreigen
en de duisternis valt

Hoe leef je dan,
heb je lief,
met wie kan jij lachen,
ongecompliceerd

Hoe doe jij dat ‘leven’
word je door liefde
gedreven of loop jij
met je hoofd in de mist

Wie zal je zijn als je
niet zo onzeker was,
de angst buiten de
deur had gelaten
en de monsters los

Waarom ben jij  hier
nu je dat vergeten
bent
Heb jij jezelf verstopt

of kom je schuilen?”

zaterdag 2 september 2017

Groei (beeldgedicht)



Nu zie ik mijn eerste grijze haren
Tel de rimpels in mijn gezicht
Besef niets staat vast, zelfs
de woorden in dit gedicht

Ik spring de diepte in,
niet meer onder moeders vleugel,
maar een huis met  eigen dak
Ik staar naar een schilderij,

een foto, slechts een
momentopname van toen
en voel weer even  hoe het was
De jaren tellen en ik ga vooruit

niet stel op sprong, voor het eerst
hoor ik de vogels weer zingen
die teruggekomen
zijn van hun vlucht

Groei (2)



Groeien is volwassen worden,
Kind zijn af
Geen poppen meer om mee te
spelen die je als kind zijn had

Groeien is in het diepe springen
je dromen tegemoet
Maar ook teruggefloten worden,
niet altijd gaat het goed

Groeien is ouder worden
en toch met de tijd mee gaan
van jas verwisselen
als het kouder wordt

Groeien is soms ook terug
maar niet bij af
Jezelf omarmen, het kind
wie jij ooit was
je draagt haar in jou hart,
daar zal ze altijd blijven





Groei (1)

Groei is ontwikkelen
Is stilstaan, loslaten
Niets staat vast

Groei is tijd die tikt
Verscholen achter glas
het pakt je bij de lurven

Slokt soms op en doet pijn
Het verjaart in de jaren
dat je ouder en wijzer word

De  klok die je ooit gekregen heb
meegegeven aan grof vuil
tijd staat nooit stil maar
soms brengt het je terug
in herinnering,
maar ook vooruit
waar de toekomst
nog open ligt

donderdag 6 juli 2017

Het regent zonnestralen vandaag!






Ik kleur de wolken roze
teken morgenstond en avondrood

groen rijmt mijn gedachten,
geeft sfeer en ambiance

kleur bloemen in  rood, oranje
geel

de campanula schiet als onkruid
maakt mijn zinnen paars
en minder zwaar

de nacht tint donker, grijs
die lange zwarte nacht na nacht

de nacht die mij niet deren kan
bedenk ik wijs

wolken zwijgen….

Het regent zonnestralen vandaag!



maandag 19 juni 2017

Poëzie in de branding 2017

zeeën van tijd
kiezels van waarde
korrels van hoop
vastgelopen aarde

voetje voor voetje
zucht na zucht
stormen doorstaan
uit oorlog gevlucht

© Joyce Snijders -  Schipper






Dit gedichtje heeft van 23 mei tot 6 juni gehangen in de branding van Bergen aan Zee. Ik was ontzettend vereerd dat  oa mijn gedichtje was gekozen om op de paal in de branding te staan. Ook Corry Nieman, lid van Schrijvenswaard en schrijfvriendin had een prachtig gedicht geschreven waarmee ze een plekje had in het paviljoen van Blooming Beach . Hieronder een impressie.... 





Corry aan het voordragen van haar gedicht